Thuis » Blogs » Hoe u de kwaliteit van de grondverbetering na vibroflotatie kunt verifiëren

Hoe de kwaliteit van de grondverbetering na vibroflotatie te verifiëren

Aantal keren bekeken: 0     Auteur: Site-editor Publicatietijd: 06-08-2026 Herkomst: Locatie

Informeer

knop voor delen op Facebook
Twitter-deelknop
knop voor lijn delen
knop voor het delen van wechat
linkedin deelknop
knop voor het delen van Pinterest
WhatsApp-knop voor delen
deel deze deelknop

Diepfunderingswerk brengt inherente risico's met zich mee. Zodra de grondverbetering is voltooid, blijven de resultaten verborgen en onzichtbaar voor het blote oog. Vibroflotatie herschikt effectief bodemdeeltjes op aanzienlijke diepte met behulp van trillingen in combinatie met water- of luchtdruk. Het verifiëren van deze stabilisatie vereist echter streng toezicht. Door uitsluitend te vertrouwen op een theoretisch ontwerp of op oppervlakkige garanties van aannemers, zijn projecten kwetsbaar voor differentiële afwikkeling, structureel falen en ernstige aansprakelijkheid. Het verifiëren van bodemverdichting vereist een tweeledige aanpak. U hebt realtime monitoring van de apparatuur nodig, naast strenge tests na de installatie. We evalueren deze methodologieën om structurele integriteit en strikte naleving van de code te garanderen. Veldingenieurs kunnen er niet zomaar van uitgaan dat de grond de beoogde dichtheid heeft bereikt. Je moet het bewijzen met harde data. In deze handleiding wordt precies uitgelegd hoe u de meetgegevens tijdens de installatie kunt volgen en hoe u deze cijfers weken later kunt valideren met penetratietests.

  • Realtime gegevens zijn niet onderhandelbaar: Continue monitoring via geautomatiseerde datarecorders voorkomt plaatselijke verdichtingsfouten voordat de boorinstallatie zelfs maar naar het volgende punt beweegt.

  • Verificatie na installatie: vertrouwen op een combinatie van Cone Penetration Testing (CPT) en Standard Penetration Testing (SPT) levert het empirische bewijs dat nodig is voor structurele aftekening.

  • Methodematching: Testprotocollen moeten specifiek worden aangepast aan het type verbetering: vibroverdichting (korrelige bodems) vereist andere acceptatiecriteria dan vibrovervanging (stenen kolommen), en methoden met aanvoer aan de bovenkant vereisen andere monitoring dan methoden met aanvoer aan de onderkant.

  • Verantwoordelijkheid van de aannemer: Transparante, onveranderlijke datalogboeken vormen de belangrijkste verdediging tegen ondermaatse uitvoering door een grondverbeteringsaannemer.

Het raamwerk voor de kwaliteitscontrole van grondverbetering

Het definiëren van geotechnische succescriteria voordat de bouw begint, bepaalt het traject van het hele project. Ingenieurs moeten basisgegevens over de bodem vaststellen voordat ze zwaar materieel mobiliseren. Een grondige ondergrondse bodemanalyse bevestigt de haalbaarheid van vibroflotatie. Dit eerste onderzoek identificeert bodemstratigrafie, grondwaterstanden en deeltjesgrootteverdeling. Schoon zand reageert uitzonderlijk goed op eenvoudige trillingen. Op slibrijke of samenhangende bodems is de installatie van stenen kolommen vereist om het gewenste draagvermogen te bereiken. Je kunt geen one-size-fits-all benadering toepassen op de bodemmechanica.

Ontwerpingenieurs stellen specifieke doelstellingen voor de relatieve dichtheid op basis van structurele belastingen. Ze berekenen de exacte draagvermogenvereisten voor de voorgestelde faciliteit. Deze theoretische doelstellingen betekenen niets zonder praktische veldkalibratie. Testprogramma's vóór de bouw overbruggen de kloof tussen ontwerp en uitvoering. Aannemers ontwikkelen gedetailleerde methodeverklaringen waarin hun voorgestelde uitrusting en procedures worden beschreven. Vervolgens voeren ze deze methoden uit in aangewezen proefgebieden op de daadwerkelijke locatie om te bewijzen dat hun apparatuur de vereiste aantallen kan bereiken.

In proefruimtes kunnen ingenieurs apparatuur kalibreren en de rasterafstand bepalen. Teams testen verschillende verdichtingspuntpatronen, meestal driehoekige of vierkante rasters. Ze evalueren de effectiviteit van toedieningsmethoden met boven- en ondervoeding. Ingenieurs voeren penetratietesten uit voor en na de proefverdichting. Door deze resultaten te vergelijken worden locatiespecifieke drempels voor slagen/mislukken vastgesteld. Deze empirische gegevens dicteren de productieparameters voor de hele site.

Het inrichten van een goed proefgebied kent een aantal strikte fasen:

  1. Selecteer een representatief gedeelte van de locatie van 20 bij 20 meter dat de slechtst denkbare bodemgesteldheid weerspiegelt die in het oorspronkelijke geotechnische rapport is aangetroffen.

  2. Voer baseline Cone Penetration Tests (CPT) uit om de exacte relatieve dichtheid van de grondlagen voorafgaand aan de verbetering vast te stellen.

  3. Installeer verdichtingspunten met variërende rasterafstanden, zoals intervallen van 2,5 meter, 3,0 meter en 3,5 meter, om de maximale effectieve straal van de sonde te bepalen.

  4. Wacht de vereiste dissipatieperiode van de poriëndruk en voer daarna sonderingen direct in het midden van de rasterpatronen uit om de verdichting te meten.

  5. Analyseer de gegevens om de meest efficiënte roosterafstand te selecteren die nog steeds voldoet aan de minimale eisen voor draagvermogen.

Streng implementeren kwaliteitscontrole van grondverbetering voorkomt catastrofale projectmislukkingen. De gevolgen van een ontoereikende verificatie verergeren snel. Het ontdekken van slechte verdichting tijdens het storten van de fundering vernietigt bouwschema's. Sanering in dit stadium vereist het verwijderen van gestort beton en het mobiliseren van gespecialiseerde micropaalinstallaties. Projectoverschrijdingen escaleren onmiddellijk wanneer zware machines moeten terugkeren naar een locatie die zogenaamd voltooid was.

Risico's op de lange termijn hebben zelfs nog zwaardere gevolgen. Differentiële zettingen na de bouw veroorzaken scheuren in de fundering en zorgen ervoor dat constructiestaal niet goed uitgelijnd is. Faciliteiten ervaren een gecompromitteerde operationele capaciteit. De wettelijke aansprakelijkheid neemt toe naarmate gebouweigenaren schadevergoeding eisen wegens structureel falen. Veiligheidsrisico's voor de gebruikers van gebouwen blijven volkomen onaanvaardbaar. Door vooraf te investeren in rigoureuze testkaders worden deze downstream-verplichtingen geëlimineerd en ontstaat er een permanent bewijs van structurele competentie.

Realtime monitoring: bouwgegevens voor vibroflotatie

Moderne vibroflot-sondes werken als geavanceerde instrumenten voor gegevensverzameling. Ze beschikken over boordcomputers die continu gegevens registreren tijdens de penetratie- en verdichtingsfasen. Geautomatiseerde gegevensverzameling presteert volledig beter dan handmatige operatorlogboeken. Handmatige registratie introduceert menselijke fouten en maakt opzettelijke gegevensmanipulatie mogelijk. Een toegewijd vibroflot datarecorder legt elke variabele vast met intervallen van minder dan een seconde. Hierdoor ontstaat een onveranderlijke digitale voetafdruk van het gehele verdichtingsproces.

Kalibratie van apparatuur bevordert de nauwkeurigheid van de gegevens. Aannemers maken gebruik van elektrisch of hydraulisch aangedreven sondes. Deze systemen genereren verschillende energie-outputs en weerstandssignaturen. Elektrische sondes meten de weerstand via stroomafname. Hydraulische sondes meten de weerstand via hydraulische vloeistofdruk. Geotechnische ingenieurs moeten hun dataverwachtingen afstemmen op de specifieke energiebron die ter plaatse wordt gebruikt. Een elektrische sonde van 130 kW zal een compleet andere basisstroomsterkte in de lucht laten zien dan een sonde van 180 kW.

Het volgen van de belangrijkste meetgegevens tijdens de installatie zorgt voor een goede energieoverdracht naar de bodemmatrix. Amperage of stroomverbruik is de belangrijkste indicator voor succes. Terwijl het excentrische gewicht in de sonde ronddraait, ontstaan ​​er horizontale trillingen. De omliggende grond verdicht en weerstaat deze beweging. De motor van de sonde trekt meer stroom om de operationele frequentie te behouden. Deze elektrische of hydraulische piek dient als een directe indicatie voor de bodemdichtheid. Het bevestigt de herschikking van deeltjes in realtime. Wanneer de stroomsterkte de doeldrempel bereikt, weet de operator dat het specifieke diepte-interval de maximale verdichting heeft bereikt.

Diepteverificatie en vasthoudtijden vereisen strikte, continue monitoring. De sonde moet de vereiste aanzienlijke diepte bereiken om het volledige bodemprofiel te kunnen behandelen. Operators volgen de exacte hoogte van de sondetip. Ze registreren ook de duur van de verdichting op elk specifiek diepte-interval. Onvoldoende houdtijden slagen er niet in om voldoende energie over te dragen om de omringende grond te verdichten. Operators houden de sonde doorgaans gedurende 30 tot 60 seconden op elk diepte-interval van 0,5 meter. De datalogger registreert deze intervallen automatisch, waardoor wordt voorkomen dat operators het proces overhaasten om hun dienst voortijdig te beëindigen.

Het monitoren van de lucht- en waterdruk bepaalt het succes van het spoelproces. De vereisten voor de spoeldruk variëren volledig per installatiemethode. Top-feed-systemen zijn afhankelijk van een hoge waterdruk om het boorgat open te houden. Bodemtoevoersystemen maken gebruik van perslucht om steen door een tremiepijp te transporteren. Het monitoren van deze druk voorkomt dat het boorgat instort en zorgt voor een continue materiaalstroom. Het bijhouden van de exacte hoeveelheid gebruikt opvulmateriaal blijft verplicht. Deze volumetracking zorgt voor nauwkeurigheid analyse van vibroflotatie-constructiegegevens , bevestiging van de kolomcontinuïteit en het voorkomen van insnoering in de stenen kolom.

Vibroflotatie kwaliteitstesten

Vibroflotatie-acceptatietest na installatie

In-situ penetratietesten valideren de realtime bouwgegevens. Cone Penetration Testing (CPT) zorgt voor een continue, zeer nauwkeurige bodemprofilering. Operators duwen een geïnstrumenteerde kegel met een constante snelheid de grond in. De kegel meet tegelijkertijd de weerstand van de punt en de wrijving van de huls. Dit levert een profiel met hoge resolutie op van de relatieve dichtheid in korrelige bodems over de gehele behandelde diepte. CPT elimineert het subjectieve karakter van handmatige bodembemonstering. De gegevens worden rechtstreeks in een computer ingevoerd en genereren een continue grafiek van de bodemsterkte vanaf het oppervlak tot aan de weigeringsdiepte.

Standaard penetratietesten (SPT) zijn voornamelijk van toepassing op gemengde bodems of omstandigheden met veel grind. Operators drijven een monsternemer met split-barrel de grond in met behulp van een gestandaardiseerde valhamer van 140 pond die 90 centimeter valt. Ze registreren het aantal slagen dat nodig is om de sampler de laatste 12 inch van een 18-inch drive voort te bewegen. Ingenieurs brengen deze aantallen slagen in verband met verbeteringen van het draagvermogen. Hoewel minder continu dan CPT, maakt SPT fysiek bodemherstel mogelijk. Ingenieurs kunnen de bodem visueel classificeren en monsters naar het laboratorium sturen voor analyse van het boetegehalte.

Timing heeft een grote invloed op de nauwkeurigheid van de test. Ingenieurs schrijven een specifieke wachttijd voor tussen vibroflotatie en penetratietesten. Het trillingsproces verhoogt tijdelijk de poriënwaterdruk in verzadigde bodems. Dit vermindert de effectieve spanning en zorgt ervoor dat de grond zwakker lijkt dan de werkelijke verdichte toestand. De wachtperiode zorgt voor dissipatie van de poriënwaterdruk. Dit duurt doorgaans één tot drie weken, afhankelijk van de doorlaatbaarheid van de bodem. Te vroeg testen levert valse fouten op en dwingt aannemers tot onnodige herbewerking.

Stenen kolommen vereisen specifieke belastingtestprotocollen om de structurele prestaties te verifiëren. Plate Load Tests (PLT) verifiëren de stijfheid van individuele stenen kolommen. Technici plaatsen een stijve stalen plaat, meestal met een diameter van 0,5 tot 1,0 meter, over de kolomkop. Ze passen stapsgewijze belastingen toe met behulp van hydraulische vijzels die reageren op een zwaar stalen frame dat aan de grond is verankerd. Meetklokken meten de overeenkomstige zetting. Dit bevestigt het ultieme draagvermogen van de geïsoleerde kolom en zorgt ervoor dat deze de geconcentreerde belastingen van de fundering van het gebouw aankan.

Zonebelastingstests evalueren het macro-zettingsgedrag onder gesimuleerde structurele belastingen. Deze methode test tegelijkertijd een groep kolommen en de omringende matrixgrond. Technici bouwen een grote betonplaat over meerdere verdichtingspunten. Ze oefenen enorme belastingen uit met behulp van gestapelde betonblokken of grote watertanks. Ze belasten de pad tot 150% van de ontwerpwerkbelasting. Deze test geeft de meest nauwkeurige weergave van hoe de verbeterde grond zal presteren onder de werkelijke voetafdruk van het gebouw. Het meet de samengestelde interactie tussen de stijve stenen kolommen en de zachtere inheemse grond.

Geofysische testmethoden bieden waardevolle aanvullende gegevens. Crosshole Seismic Testing meet de snelheid van de schuifgolf tussen twee boorgaten. De stijfheid van de bodem correleert rechtstreeks met de snelheid van deze seismische golven. Deze niet-destructieve methode dient als een uitstekende indicator voor de algehele bodemverbetering, vooral in bodems waar penetratietests moeilijk zijn. Uitgebreid vibroflotatie-acceptatietests integreren deze fysieke en geofysische methoden. Het vormt de empirische ruggengraat van betrouwbaar kwaliteitscontrole van vibroflotatie.

Testmethodologieën evalueren: afwegingen en schaalbaarheid

Het balanceren van uitvoeringssnelheid en databetrouwbaarheid is een uitdaging voor elke geotechnische projectmanager. Zonebelastingtests bieden de meest nauwkeurige gedragsgegevens op macroniveau die beschikbaar zijn. Ze vereisen echter enorme mobilisatie-inspanningen en weken aan insteltijd. Ze leggen de bouw in het directe testgebied stil. Omgekeerd leveren CPT's snelle, schaalbare gegevens. Eén enkele sondeerinstallatie kan op één dag tientallen peilingen uitvoeren, waardoor onmiddellijke feedback wordt gegeven aan het technische team. Ingenieurs moeten deze afwegingen in evenwicht brengen bij het ontwerpen van het testprogramma.

Het bepalen van de juiste testfrequentie hangt volledig af van de projectrisicoprofielen. Lokale bouwvoorschriften dicteren vaak absolute minima. Het testen van één op de vijftig kolommen is geschikt voor constructies met een laag risico, zoals magazijnen met één verdieping. Voorzieningen met een hoog risico, zoals elektriciteitscentrales of hoge torens, vereisen strenger toezicht. Bij deze projecten moet mogelijk één op de twintig kolommen worden getest. De testfrequentie moet aansluiten bij de aanvaardbare tolerantie voor differentiële zettingen. Als de structuur gevoelige productieapparatuur herbergt, moet de testfrequentie worden verhoogd om nulbeweging te garanderen.

Het aanpassen van tests aan de variabiliteit van de bodem voorkomt verspilling van moeite en scheve gegevens. Bepaalde tests worden geconfronteerd met ernstige beperkingen op basis van de onderliggende bodemstratigrafie. Dichte grindlagen of grote kasseien veroorzaken vaak sonderingsweigering. De delicate kegel kan deze obstakels niet binnendringen zonder schade op te lopen. Ingenieurs moeten in deze specifieke zones overstappen op SPT of zwaar dynamisch sonderen. Het strikt vasthouden aan één enkele testmethode vertraagt ​​vaak de voortgang. Veldteams moeten de bevoegdheid hebben om hun teststrategie te wijzigen wanneer ze onverwachte ondergrondse omstandigheden tegenkomen.

De aanwezigheid van samenhangende bodemlagen dicteert een volledige verschuiving in acceptatiecriteria. Op dichtheid gebaseerde metingen verliezen hun relevantie in kleirijke bodems. Vibroflotatie kan cohesieve bodems niet verdichten door alleen trillingen. In plaats daarvan installeert het proces stijve stenen kolommen om de zachte matrix te versterken. Teams moeten zich concentreren op stijfheid, consolidatiestatistieken en vervangingsratio's van gebieden. Dit aanpassingsvermogen zorgt voor nauwkeurigheid Kwaliteitscontrole van stenen kolommen, ongeacht ondergrondse variaties.

Vergelijking van verificatiemethoden voor grondverbetering

Testmethode

Primaire toepassing

Gegevensopbrengst

Installatievereisten

Uitvoeringssnelheid

Kegelpenetratietesten (CPT)

Schoon zand, siltig zand

Continue tipweerstand en wrijving

Minimaal (op vrachtwagen gemonteerde uitrusting)

Zeer snel

Standaard penetratietesten (SPT)

Gemengde bodems, grindachtig zand

Discrete blaastellingen, grondmonsters

Matig (boorinstallatie vereist)

Gematigd

Plaatbelastingstest (PLT)

Individuele stenen zuilen

Stijfheid, plaatselijk draagvermogen

Zwaar (reactieframe, krikken)

Langzaam

Zonebelastingstest

Kolomgroepen en matrixgrond

Macro-nederzettingsgedrag

Massief (betonnen pad, kentledge)

Zeer langzaam

Seismisch kruisgat

Alle grondsoorten

Afschuifgolfsnelheid, stijfheid

Matig (boorgaten met behuizing)

Gematigd

Implementatierisico's bij kwaliteitsverificatie

Het identificeren van datamanipulatie beschermt de structurele integriteit van het project. Het vervalsen van handmatige logboeken blijft een hardnekkige bedreiging op slecht beheerde sites. Exploitanten die te maken hebben met krappe deadlines kunnen wachttijden of diepgaande prestaties verzinnen om hun dagelijkse productiequota te halen. Verkeerd gekalibreerde datarecorders genereren ook gevaarlijke valse positieven. Het systeem registreert mogelijk hoge stroompieken als gevolg van mechanische wrijving in de boorinstallatie in plaats van daadwerkelijke bodemweerstand. Ingenieurs moeten real-time bouwgegevens vergelijken met sonderingsresultaten na de installatie. Discrepanties tussen de digitale logboeken en het fysieke bodemprofiel benadrukken mogelijke uitvoeringsfouten.

Het doorlichten van uw De grondverbeteringsaannemer hanteert strikte, compromisloze criteria. Evalueer hun kwaliteitscontrole-infrastructuur voordat u contracten tekent. Eis het gebruik van gepatenteerde, gecodeerde dataloggers die handmatige bewerking voorkomen. Vereisen dat de aannemer een onafhankelijke QA/QC-ingenieur in dienst heeft die rechtstreeks rapporteert aan de projecteigenaar, en niet aan de voorman van de locatie. Zorg ervoor dat ze de juiste sondetechnologie afstemmen op uw specifieke bodemprofiel. Elektrische en hydraulische sondes gedragen zich verschillend in verschillende geologieën. Een mismatch resulteert in onvoldoende energieoverdracht en mislukte verdichting.

Let op deze specifieke waarschuwingssignalen bij het beoordelen van aannemersgegevens:

  • Perfect uniforme houdtijden in verschillende bodemlagen, wat aangeeft dat de operator de stroomsterktefeedback negeert en alleen maar een timer laat draaien.

  • Stroompieken die onmiddellijk optreden bij het bereiken van een diepte-interval, in plaats van geleidelijk op te bouwen naarmate de grond dichter wordt.

  • Het steenverbruikvolume komt niet overeen met het theoretische volume van de geïnstalleerde kolommen, wat wijst op insnoering of instorting van het boorgat.

  • Weigering om onbewerkte, onbewerkte gegevensbestanden van de boordcomputersystemen te verstrekken.

Het omgaan met niet-conforme testresultaten vereist duidelijke standaardwerkprocedures. Wanneer een penetratietest of belastingstest mislukt, volgt er onmiddellijk actie. Projectmanagers moeten de verleiding vermijden om slechte cijfers te compenseren met voldoende cijfers uit aangrenzende gebieden. Gelokaliseerde herverdichting lost vaak kleine dichtheidstekorten op. De boorinstallatie keert terug naar de falende coördinaat, dringt door naar de zwakke zone en stuurt de sonde opnieuw aan. Door extra tussenliggende verdichtingspunten te plaatsen, worden zwakke zones effectief versterkt. Bij ernstige, wijdverbreide storingen kan het nodig zijn om de funderingsontwerpen volledig te herzien, waarbij wordt overgegaan van ondiepe funderingen naar diepe palen.

Conclusie

  • Controleer uw huidige projectspecificaties om geautomatiseerde, gecodeerde dataloggers op alle vibroflot-installaties verplicht te stellen.

  • Schrijf specifieke testfrequenties en wachttijden rechtstreeks in uw locatieovereenkomsten vóór mobilisatie.

  • Huur een onafhankelijke geotechnisch ingenieur in om een ​​locatiespecifiek testprogramma te ontwerpen dat is afgestemd op uw bodemstratigrafie.

  • Stel duidelijke, contractuele herstelprotocollen op voor het omgaan met niet-conforme penetratie- of belastingstestresultaten.

Veelgestelde vragen

Vraag: Wat is de standaard wachttijd voordat acceptatietests voor vibroflotatie worden uitgevoerd?

A: De standaardwachttijd varieert van 7 tot 21 dagen. Vibroflotatie verhoogt tijdelijk de poriënwaterdruk in verzadigde bodems, waardoor de effectieve stress wordt verminderd. Testen levert onmiddellijk kunstmatig lage dichtheidsmetingen op. Door te wachten kan de poriëndruk verdwijnen, waardoor de werkelijke gestabiliseerde sterkte van de grond zichtbaar wordt.

Vraag: Hoe meet een vibroflot-datarecorder de bodemverdichting?

A: De recorder volgt de weerstand die de sonde ondervindt. Naarmate de omringende grond dichter wordt, worden de horizontale trillingen van de sonde beperkt. De motor van de sonde moet meer elektrische stroom of hydraulische druk trekken om de frequentie te behouden. De recorder registreert deze energiepieken als een directe indicatie voor de bodemdichtheid.

Vraag: Wat is het verschil tussen vibro-compactie- en vibro-vervangingstests?

A: Trillingsverdichtingstests zijn gericht op de relatieve dichtheid in schoon zand, waarbij doorgaans gebruik wordt gemaakt van continue kegelpenetratietests. Vibro-vervangingstests evalueren de structurele integriteit van geïnstalleerde stenen kolommen in samenhangende bodems. Hiervoor zijn plaatbelastingstests of zonebelastingstests nodig om de stijfheid en het macro-zettingsgedrag te meten.

Vraag: Welke invloed heeft de installatiemethode (boveninvoer vs. onderinvoer) op de kwaliteitscontrolegegevens?

A: Top-feed-methoden vereisen monitoring van de spoeldruk van hoog volume en het verbruik van oppervlaktemateriaal. Bij methoden voor bodemaanvoer is het noodzakelijk dat de persluchtdruk en het precieze volume steen dat via de interne tremiepijp wordt aangevoerd, worden bewaakt. De datalogger moet worden gekalibreerd om het specifieke gebruikte leveringsmechanisme te volgen.

Vraag: Hoeveel stenen kolommen moeten worden getest op kwaliteitscontrole?

A: Industrienormen vereisen doorgaans het testen van 1% tot 5% van het totaal aantal geïnstalleerde stenen kolommen. Het exacte percentage hangt af van de lokale bouwvoorschriften, de bodemvariabiliteit en de structurele belastingen van de voorgestelde faciliteit. Constructies met een hoog risico vereisen hogere testfrequenties om absolute stabiliteit te garanderen.

Vraag: Kunnen standaard penetratietests (SPT) worden gebruikt voor alle verificaties van grondverbeteringen?

A: Nee. Hoewel SPT goed werkt in gemengde of zeer grindachtige bodems, levert het alleen op specifieke intervallen discrete gegevenspunten op. Kegelpenetratietesten hebben over het algemeen de voorkeur voor schoon zand, omdat het een continu profiel van de bodemweerstand met hoge resolutie oplevert zonder de subjectiviteit van handmatige blaastellingen.

Vraag: Wat gebeurt er als een vibroflotatietest mislukt?

A: Als een test mislukt, implementeren technici vooraf gedefinieerde herstelstappen. Dit houdt meestal in dat de vibroflot-sonde opnieuw wordt aangestuurd op de falende coördinaat om extra energie toe te passen. Als de zone zwak blijft, plaatsen aannemers aanvullende stenen tussenkolommen om de opening te overbruggen en het vereiste draagvermogen te bereiken.

BVEM is de grootste fabrikant van elektrisch aangedreven trilapparatuur in Azië.

Snelle koppelingen

Productcategorie

Neem contact met ons op
Copyright ©  2024 Beijing Vibroflotation Engineering Machinery Co., Ltd. Alle rechten voorbehouden. | Sitemap | Privacybeleid 京ICP备12032585号-10